Weronika Pytlarz 

Opowieść o upadku pierwszych ludzi

Myślicie, że byłem pierwszy
w świecie Eden,
że raj ogarnął mnie
utęsknionymi ramionami, słodką wodą
i miękkim pod stopami piaskiem.

Myślicie, żem Adam
ze skóry i kości na podobieństwo boskiej,
że możecie 
policzyć moje żebra,
pozazdrościć braku gorączki.

Myślicie, że Ewa- wybranka,
a kusicielka najgorsza,
ganicie nasz strach,
wyśmiewacie wstyd,
usilnie szukacie zła.

Jesteście osłonięci
wolną wolą, odruchem, ciekawością.
Jesteście ludźmi
widzącymi własne ja
tylko w świetle latarni,
jak w zakrzywionym pryzmacie,
lusterku potłuczonym w drobny mak.

Jesteście ludźmi
kataklizmów, katastrof i końców świata,
a ja jestem Adam, 
któremu nakazano milczeć,
któremu zakazano wyjaśnień,
którego skazano na pierwszeństwo
obarczone skazą
skazania świata na ludzkość.